Çoğu insan aynaya baktığında sadece hayranlık duyacağı veya düzelteceği bir yüz arar. Oysa ayna, ışığı tuttuğun kadar gölgeyi de yansıtır. Gerçek bir varoluş felsefesi, aynadaki suretine bakıp sadece ışığı değil, içindeki o kadim ve tekinsiz kötülük potansiyelini de tanımaktan geçer.
Kötülük, dışarıda bir yerde dolaşan bir canavar değil; senin içinde, eylemsizliğinde, görmezden geldiklerinde ve sustuğunda büyüyen bir boşluktur.