Leyla Arpaç
@arpacleyla
instagram.com/leyla.booksstagram
Pinterest.com/leylaarpac
“Profilimde yer alan isimsiz iletiler ve yazıların tümü bana aittir.”
Ruhlar sığlaşmış, derinlik kör kuyularda;
Doğrular saklanmış, korku tüm aynalarda.
Kendi gölgesinden ürker olmuşken insan,
Riyayla örülen o yüksek duvar utansın!
Sözler birer zırh, kalpler birer kilit,
Sevgi tartıya çıkmış, biçilmiş bir fiyat, bir mühür, bir bent.
Vefa dediğin, artık eskiye dair bir masalsa eğer,
O körü körüne yaşanan zamana utansın!
Zirveye tırmanırken basılan basamaklar insan;
Zulme dilsiz kalıp, adaleti menfaate katan,
Kendi konforuna sarılıp masumiyeti yakan,
O vicdanını rafa kaldıran insan utansın!
"Gölgenin esiriysen, başkalarının ışığını karartarak kendi yerini belirleyemezsin."
İBRAHİM
ibrâhîm
içimdeki putları devir
elindeki baltayla
kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim
güneş buzdan evimi yıktı
koca buzlar düştü
putların boyunları kırıldı
ibrâhîm
güneşi evime sokan kim
asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrâhîm
gönlümü put sanıp da kıran kim
Asaf Halet ÇELEBİ
"Toprakta biten her başak, rüzgârı yediği için baş eğer; oysa insanın başı, kırıldıkça dikleşir. Biz, kırıla kırıla çeliğe dönen bir sabanın dişleriyiz. Artık ne bütünlük ararız ne de eski halimize dönmeyi; biz, kendi parçalarımızdan kurduğumuz o keskin hakikatin ta kendisiyiz."