Sibel
@arslanlisibel
77 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Sonsuzluğun bir kapısı olsa ve açılsa , gitsem ve kurtulsam ,uzaklara , kaybolsam düşünmekten ve her şeyden tüm her şeyden kurtulsam yüzleşmekten de mecburiyetlerden de içinde bulunduğum sisteme göre yaşamaktan da çok yoruldum ve çok sıkıldım , sorguluyorum neden bazı şeyleri yapma zorunluluğumuz var ya, yapmasam ,düşünmesem , sanki mantığımı kaybediyorum gibi yavaş yavaş oturup sadece boşluğa ağlamak istiyorum , atsınlar bir boşluğa orda o boşlukta kalayım hep , ben beceriksiz biriyim ,başarısız biriyim,bir kere tembelim , doğru kararlar alamıyorum uzun zamandır, en basit bir şeye bile tahammülüm yok kaldıramıyorum bilmiyorum neden ama yapamıyorum , o an her şeyden nefret ediyorum , kendimi kabullenmiyorum , kabullenemiyorum, yüzleşmeyi de reddiyorum , ben artık tekneden atlamak istiyorum, derinliklerde kaybolmak istiyorum, kimse görmesin beni ,kimse bilmesin beni , kimse tanımasın beni ...
Reklam
Küllerimden Savrulurken
Düşlüyorum geceyi,
Gökyüzünde kurtulmuş yüzleri ,
Sonra hızla uzaklaşan yıldızları ,
İzliyorum .
Karanlıkta kayboluyor yüzler ,
Birden bir karanlık çöküyor gözlerime,
Bende kayboluyorum ,
Onlar gibi.
Savruluyorum geçmişe ,
Küllerimden yeniden doğmaya,
Hangi rahme düşeceğini bilmeden ,
Atıyorum kendimi .
Dünyanın ölümsüzlüğüne ,
Sarhoşluğuna,
Bırakıyorum ruhumu.
İçimde biriken çığlıklar var . Ağlamalar biriktiriyorum kendime en büyük ödülü hazırlarmış gibi yol alıyorum. Sessiz ve bir o kadar gürültülü zihnim. Korkuyorum, ya kaybolursam bu gürültünün içinde ...
Yalan , insanların hayatlarının merkezine o kadar yer edinmiş ki ! Kendi doğrularını kaybetmişler.
Mavi düşlerin içinde kayboldum
Kayıp gidiyorum gökyüzüne
Kaçıyorum yeryüzünden
Yıldızlar tutuyor elimden
Toparlıyorum düşmeden
Eşsiz güzelliğin içinden
Kaybolmak ne mümkün!
Ağlar bulutlar
Yağmur özgürlüğüne kavuşmuş
Özgür bırakmış ruhunu
Yeryüzüne düşerken