aras y.

aras y.
@arsthur
Kanserli hücrede bitmez mikroplar tvtime.com/r/3h4hJ
Hemen herkesin yalnız kendisinin anlatabileceği bir hikâyesi vardı. Hemen herkes birkaç kişiye ağlıyor ve akıbetini hala bil­mediği bir sevdiğini bekliyordu.
Sayfa 32 - Dergâh Yayınları 33 / 45. baskı, Eylül 2019
Reklam
Ankara, bana daima dasitani ve muharip göründü.
Sayfa 13 - Dergâh Yayınları 33 / 45. baskı, Eylül 2019
Her düşünen insanımız gibi, ben de hayatımızın değişmesi için sabırsızım. Daima hayranı olduğum yabancı bir romancının hemen hemen aynı şartlar içinde söylediği gibi "Eski bir garpçı­yım". Fakat canlı hayata, yaşayan ve duyan insana, cansız madde karşısındaki bir mühendis gibi değil, bir kalb adamı olarak yak­laşmayı istedim. Zaten başka türlüsü de elimden gelmez. Ancak sevdiğimiz şeyler bizimle beraber değişirler ve değiştikleri için de hayatımızın bir zenginliği olarak bizimle beraber yaşarlar.
Sayfa 12 - Dergâh Yayınları 33 / 45. baskı, Eylül 2019
Gideceğimiz yolu hepimiz biliyoruz. Fakat yol uzadıkça ayrıldığımız âlem, bizi her günden biraz daha meşgul ediyor. Şimdi onu, hüviyetimizde gittikçe bir boşluk gibi duyuyoruz, biraz sonra, bir köşede bırakıvermek için sabırsızlandığımız ağır bir yük oluyor. İrademizin en sağlam olduğu anlarda bile, içimizde hiç olmazsa bir sızı ve bazen de, bir vicdan azabı gibi konuşuyor.
Sayfa 10 - Dergâh Yayınları 33 / 45. baskı, Eylül 2019