aras y.

aras y.
@arsthur
Kanserli hücrede bitmez mikroplar tvtime.com/r/3h4hJ
Tanrımı ve ruhumu katleden, rüyalarımı çöle çeviren bu anları asla unutmayacağım. Tanrı'nın varolduğu kadar uzun yaşamaya mahkum edilsem bile bunu asla unutmayacağım. Asla.
Sayfa 70
Reklam
"İnsanlık? İnsanlık bizimle ilgilenmiyor. Bugün her şey mübah. Her şey mümkün, ölüm fırınları bile..."
Sayfa 68
"Neden söylediklerine inanılmasını bu kadar istiyor­sun? Yerinde olsam bana inanıp inanılmaması çok da um­rumda olmazdı..." Zamandan kaçmak istercesine gözlerini yumdu: "Anlamıyorsun dedi, umutsuzluk içerisinde. Anlaya­mazsın. Ben mucize sayesinde kurtuldum. Buraya kadar gelmeyi başardım. Nereden aldım bu gücü? Size ölümü­mü anlatmak için Sighet'e geri dönmek istedim. Hala va­kit varken hazırlanabilmenizi istedim. Yaşamak mı? Artık gözümde değeri yok. Bir başımayım. Ama geri dönmek istedim, ve sizi uyarmak. Sonuç, kimse beni dinlemiyor ... "
Sayfa 33
İnsan sorar ve Tanrı cevaplar. Fakat cevaplarını anla­mayız. Anlayamayız. Çünkü onlar ruhun derinliklerinden gelir ve ölüme kadar orada kalırlar...
Sayfa 29
Çünkü söylenemez olanı söylemek için tüm çabalarıma rağmen "hâlâ olmadı."
Sayfa 12
Reklam