Büşra
@arsuba
Eski edebiyat | yl
Şu anda okuduğu kitaplar
İç huzuru ve insanın kendinden hoşnut olması ne büyük hazine! Keşke bu nadide mücevherler bu kadar çabuk zarar görmeseler!
Dağı geçmek zorunda olan bir yolcu gibi herkes. Evet dağ olmasa yol çok daha kolay geçilebilir, doğru. Fakat madem önümüzde bir dağ var, onu oradan kaldıramayacağımıza göre, geçmek için bir yol bulmamız gerek kendimize!
Kendimizi eksik hissedince kalan hiçbir şey tam hissettirmiyor insana.
Hasretini çekiyoruz bir karış ötemizde duran şeylerin.Sihirli bir değnek gelip hayatımıza dokunacak ve bir anda içimiz gerçek bir bütünlük hissiyle dolacak sanıyoruz. Ve o da ne! Var gücümüzle koştuğumuz geleceğin olduğumuz andan tek bir farkı yok. Adını "gelecek" koyduğumuz belirsiz bir hayalin peşinde koşarken, duvarlarımızı ve yoksunluğumuzu yanımızda götürmüşüz. İçimizde bir adım öteye gidememiş olmanın burukluğuyla ruhumuzun tek avuntusunun hayal kurmak olduğunu anlarız.
İnsan olmanın tabiatı budur; insan muhakkak mutluluğa çıkan bir yol bulur. Daracık da olsa yaşadığı yer, çok sıkışsa bile içinde olduğu hapiste, özgürlüğü kalbinde hissedebilen birini bağlayabilecek bir zincir olmadığını bilir insan.