Artemis

Don’t Fence Me in
Ah, bana toprak ver, yıldızlı gökyüzünün altında geniş topraklar Beni tel örgülerin ardına hapsetme Atımı, sevdiğim vahşi kırlarda sürmeme izin ver Beni tel örgülerin ardına hapsetme Bırak kendim gibi olayım, akşam melteminde Ve dinleyeyim kavakların mırıltısını Beni sonsuza kadar sür istersen ama senden ricam Beni tel örgülerin ardına hapsetme
Sayfa 96·Kitabı okudu
Reklam
Yaşanmamışlık ne kadar çoksa ölüm korkusunun da o kadar şiddetli olduğuna defalarca şahit oldum.
Sayfa 76·Kitabı okudu
"Neye, kime güveneyim bilemiyorum. Biz diye bir şey yok Tamamen yalnızım. Tam şu anda, konuşurken aynı şeyi deneyimlediğimizden hayli şüpheliyim."
Sayfa 26·Kitabı okudu
"Kendi yaşamımla ilgili şeyler. Gelecekte beni bekleyen ölümümle ilgili şeyler. Ölümün kalıcılığını düşünüyorum. Sonsuza kadar ölü olmayı düşünüyorum. Nedense bu düşünce, yani sonsuza kadar ölü olma düşüncesi, bir türlü aklımdan çıkmıyor. Katolik ar-adaşlarıma ve onların öbür dünyadaki yaşamla ilgili inanclarına o kadar imreniyorum ki... Keşke ben de böyle şeylere inanabilseydim." Derin bir nefes aldı ve başını kaldırıp bana baktı. "Işte bunları düşünüyorum. Aklımda bir de gerçekte neyin önemli olduğuyla ilgili sorular dolanıyor."
Sayfa 23·Kitabı okudu
İnsan davranışları çoğu zaman tutarsız ve çok faktörlüdür