"... bağlarını koparıp yere fırlatıyor. Dil, çekiştirilen bir organ gibi döneniyor ve üzerine sinekler üşüşüyor. Belki kahrını dillendirmezse artık hissetmeyeceğine inanıyordur.
Belki de haklıdır."
"Onu çok özlüyorum. Onu özlememem gerekiyor. Bu günah. Ama onu düşünmeden edemiyorum. Artık yalanları duymak istemiyorum. Hikayeleri duymak istemiyorum. Sahiden olanları hatırlamak istiyorum."