'Ayağındaki rahatsızlık ruhundaki derin kederi artırırken kahramanımız, Müzeyyen'i sevdiğini nasıl anlatacağını kara kara düşünmektedir...'
Lisede okuduğum bir kitaptı. Peyami Safa Bey Türk Edebiyatında öykü ve romanlarında okuyucuyu gerçekten empatiye sevk edebilecek çok ender yazarlardan biridir diye düşünüyorum.
Bu kitabında da derin psikolojik tahliller var ve hastane ortamını 1940'lı yılların mahrumiyetinde anlatıyor.
Çok güzel okunur, çok güzel izler bırakır...