Ayşe Buse

Ölmüyorum. Sevdiğim insan içimde yaşıyor. Geceleri sessiz köşelerde çok ağlıyorum. Ben suçsuzum diyemiyorum, kimseye anlatamıyorum, yapmadım ben diyemiyorum, suçu üzerime alıyorum.
Reklam
Ben çiçeklere bakmasını bilmediğim gibi, kendime bakmasını da bilmiyorum. Ben, yalnızlığı istemekle suçlanıp yalnızlığa mahkûm edildim.
Hayır belki de kendimi yaşanacak güzel günler için saklamamıştım; belki de sadece duygularımda her zaman biraz geç kalıyordum.
Hemen teslim olmadım yani; fakat güzel şeylerin bir gün biteceğini biliyordum... Bütün hayat bunlarla doldurulamazdı; bir gün düşünmek zorunda kalacaktım.
Hayır! dedim kendime. İyi şeyler birdenbire olur; bu kadar bekletmez insanı. Sürüncemede kalan heyecanlardan ancak kötü şeyler çıkar. Ya da hiçbir şey çıkmaz.
Reklam