Sosyetenin hayhuyu ve gönül işlerinden kurtulmayı başarmış ve ona çılgın ve dolu dolu geçen gençliklerini anlatan insanların halleri onu şöminenin yanından ve uzun sohbetlerden uzaklaştırdı.
"Madam," diye başladı söze Samuel birkaç saniye süren sessizlikten sonra -yoğun duygular yaşandığının işareti olan o klasik sessizlik- "gerçek bilgelik, lanetten ziyade umudun içinde var olur. O tanrısal umut etme yetimiz olmadan az önce tarif ettiğim, can sıkıntısı dediğimiz o korkunç çölü nasıl aşardık?.."
"En üzücü olan," dedi, "bütün aşkların mutsuz bitmesi ve ne kadar özel ve ilahi başlarsa o kadar mutsuz bir sonu olması, ilk önce kanatları en büyük olan havalanıyor..."