AslıM
@aselke
9 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Babasının bacaklarını kıvırmış o küçük kitabı okuyuşuna baktı içinde ne yazdığını bilmediği, ama sarı sayfalarını tanıdığı o küçük kitabı, Küçük bir kitaptı, içindeki yazılar sıktı, kapak sayfasında yemek için on beş frank harcadığına yazmış olduğunu biliyordu; şarap da şu kadar tutmuştu; garsona da şu kadar bahşiş vermişti; sayfanın sonunda hepsi düzgünce toplanmıştı. Ama babasının cebindeki kenarları kıvrılmış olan o kitapta ne yazılı olduğunu bilmiyordu. Onun neler düşündüğünü hiçbiri bilmezdi. Ama kendini okuduğu şeye iyice kaptırmıştı, öyle ki şimdi yaptığı gibi bir an başını kaldırdığında, bunu bir şeye bakmak için değil, bir fikri aklına iyice yerleştirmek için yapardı. Bunu yapınca da, zihni yine okuduğu şeye gider ve kitabına gömülürdü. Sanki birilerine kılavuzluk ediyor veya büyük bir koyun sürüsünü güdüyor gibi okuyor, diye düşündü...
Reklam
Puan vermedi·224 syf.·
2026 1. kitabı
Fakat ruhunun derinlerinde bir sancı saklıydı: Olduğundan farklı olma arzusu. Bu, bir insanın kaderden yiyebileceği en büyük silledir. Olduğundan farklı olma arzusu Kalpte yanan hiçbir arzu daha acı verici olamaz. Çünkü Insan hayata ancak kendi kendisi ve dünya için taşıdığı anlamla uzlaşarak katlanabilir. Nasılsa öyle olduğu gerçeğiyle uzlaşmalı ve bu bilgece davranış için hayattan övgü almayacağını, kibirli, egoist, kel ya da göbekli olduğunu bildiği ve buna katlandığı zaman göğsüne madalya takılmayacağını bilmelidir; hayır, övgu ya da odul almayacağını bilmelidir. İnsan katlanmak zorundadır, işin bütün sırrı budur. Kendi karakterine, kendi tabiatına katlanmak zorundadır, çünků ne tecrübe ne de kendi eksikliklerine, şahsi menfaatlerine ve açgözlülüğüne dair içgörü bir şey değiştirir.Arzularımızın dünyada tam bir yankısı olmayışına katlanmak zorundayız.
