Konuşup duruyorum hiç anlaşılmadan, hiç susmadan. Kelimesiz, imlasız. Konuşup duruyorum. Susarsam sanki yokluğun askersiz kalmış her cepheden, ki bütün cephelerde savunmasızım yokluğuna, hücuma geçecek.
Tepeye tırmandığımı zannederken aslında bayır aşağı koşmak. Tam böyleydi durum. İnsanların gözünde giderek yükselirken, aynı anda hayat da benden o kadar eksiliyor, ayaklarımın altından çekilip gidiyordu.