Puan vermedi·576 syf.·
10 günde okudu
·Okunma: 09 Mayıs 2026 00:00
·2026 16. kitabı
Reklam
Okumayı tamamladığım günden beri taslağımda duruyordu ve sanırım paylaşma zamanı geldi. İncelemede küçük de olsa spoiler olabilir, bunu bilerek okuyun lütfen.
Bu kitaba gerçekten büyük bir umutla başladım. Çünkü yabancılar bu kitabı o kadar övüyorlardı ki istemeden de olsa pozitif bir ön yargım vardı. Her ne kadar çoğu zaman yabancı okur yorumları yanıltıcı olsa da bir şans vermeye karar verdim. Ve ne yazık ki sonuç hüsrandı.
Kitapla ilgili bilmek isteyebileceğiniz birkaç konu var. İlk olarak aslında bu kitabın ilk hali çok ünlü bir Harry Potter fanfictionı olan Manacled. Bu kurgu çok sevilince yazar kitabı yayınlandığı platformdan kaldırıp düzenliyor. Harry Potter ile ilgili olan kısımlar çıkarılıyor ve bir takım değişiklik ve uzatmalarla kitap Alchemised halini alıyor. İlk halinin fanfiction olması benim için bir sıkıntı değildi ,çünkü çok iyi yazılan fanfictionların olduğu bir gerçek, ama başkaları için bu bir sıkıntı olabilir.
İkinci bilmeniz gerken şey bu kitabın dark fantazi olarak geçmesi. Yani tema olarak karanlık konulara değiniyor. Artı olarak bazıları kitabı romantasy olarak sınıflandırıyor. Ama ben şahsen bunun hakkında nasıl hissettiğimden tam olarak emin değilim. Kitabı okumayı düşünüyorsanız kesinlikle kitabın başındaki trigger warning kısmını okuyun.
Üçüncü bilmeniz gereken ise bence bu kitabı ya seveceksiniz ya nefret edeceksiniz. Kitabın seveni de sevmeyeni de çok ve ilginc şekilde nötr olan neredeyse kimse yok gibi, ya delice seviyorlar ya da nefret ediyorlar. Ben biraz daha nötr taraftaydım. Kitabı bitirdigimde puanım 6'ydı. Ancak üstünden bir gün geçince ve biraz düşününce puanım 3'e kadar düştü maalesef.
Kitabın en büyük eksilerinden biri, kitabın bu kadar uzun olmasına rağmen eksik olan pek çok yanının olması. Karakterler o kadar yüzeysel ve
"You couldn't understand anything; and you couldn't change anything. But you could make music like that. And I felt the same gratitude when I saw the village children dancing, when I saw their arms raised and their knees bent, and their bodies turning to the rhythm of the songs they sang. I started to cry watching them."
"Do you realize that! We'll never know why the hell any of it happened, not even when it's over! We're going to die and not even know. We'll never know, and all this meaninglessness will just go on and on and on. And we won't any longer be witnesses to it. We won't have even that little bit of power to give meaning to it in our minds. We'll just be gone, dead, dead, dead, without ever knowing!"
"I've lived all these years among those who create nothing and change nothing," I said. "Actors and musicians-they'resaints to me."