Chestnut Springs serisinin ikinci kitabı Kalpsiz yorumu ile geldim!
İlk kitaptan daha çok sevdiğimi en baştan söyleyeyim. Tam anlamıyla keyifli, akıcı ve kalbi sıcacık yapan bir romantik kitaptı. Sayfalar akıp gitti.
Willa tam anlamıyla bayıldığım kadın karakterlerden biri oldu. Deli dolu, cesur, düşündüğünü söylemekten çekinmeyen biri. Böyle karakterlerde ince bir çizgi vardır; bazen fazla zorlanınca itici bir hâl alabiliyorlar ama Willa kesinlikle öyle değildi. Enerjisiyle hikâyeye nefes olmuştu.
Bir de Cade var tabii… Huysuz, içine kapanmış bir bekar baba. Eşinden sonra hayatına kimseyi almamış. Willa’dan etkilenmesine rağmen hemen kendini bırakmaması karakterine çok uygundu. Eski karısı ise tam anlamıyla sinir katsayımı yükseltti…
Cade’in hayata bakışı gerçekten kalbimi kırdı. Beklentilerini öyle düşürmüş ki, hayatına ne kadar az insan alırsa o kadar az hayal kırıklığı yaşayacağını düşünmüş. Tek amacı oğlunu güzel yetiştirmek olmuş ve bu da onu yalnız bir hayata itmiş. Onun bu kırgın tarafını okumak içime dokundu.
Ama kitabın yıldızı benim için kesinlikle Willa ve Luke ilişkisiydi. Aralarındaki bağ o kadar sıcak ve doğal hissettirdi ki okumaya doyamadım. Hele kitabın sonunda Luke’un Willa’ya söylediği o şey… İşte orada gözlerim doldu. Sonunda gerçek bir anne sevgisine kavuşmuş gibiydi.
Huysuz adam x güneş gibi kadın dinamiği, aile sıcaklığı ve duygusal romantizm seviyorsanız Kalpsiz bence şans vermelik. Ben ilk kitaptan daha çok sevdim!
Annemin Uyurgezer Geceleri, psikolojik yönü oldukça güçlü ve karakterlerin iç dünyasına yoğunlaşan etkileyici bir roman. Bir gece annesinin uyurgezer olduğuna şahit olan Şehnaz’ın zaten karmaşık ve
Geçen yıl okuyup bitirdiğim ama geçenlerde kitaplıkta gözüme çarpınca dayanamayıp kendimi yeniden içinde bulduğum Medora Günlükleri serisi hakkında, hazır taze taze tekrar okumuşken genel bir
Ceren melek'in en iyi kurgusu1000Kitap
Bence yazarın yazdığı en iyi kurgu bu kitaptır,Diğer kitaplarını sevsemde yazar ana konudan çok uzaklaşıyor ortada güzel bir konu varken çok yoğun bir şekilde aşk okumaya başlıyoruz,ve bu benim
Merhaba kitapsever dostlarım
Kitabın Adı- Bir Kere Daha
Sadece şans verebilir miyim diye okudum ama bende o şansı hiç yok
Açıkçası bu kitap benim için boşa okunmuş bir kitap oldu. Başlarda farklı bir hikâye ve derin bir anlatım bekleyerek başladım ancak ilerledikçe olayların ve anlatımın beni içine çekmediğini fark ettim.
Kitap boyunca yoğun bir karanlık atmosfer ve sembolik anlatım var fakat bana göre bazı bölümler fazlasıyla zorlama hissettirdi. Özellikle Göz Taşı karakterinin taşa dönüşmesi, vermek istediği sembolik anlam ne olursa olsun bende etki bırakmak yerine “fazla abartılmış” hissi yarattı. Hikâyeden kopmama neden olan yerlerden biri de buydu.
Roman boyunca sürekli bir kasvet, tekrar eden anlatımlar ve ağır ilerleyen bir tempo vardı. Bir noktadan sonra hikâyeyi merak ederek değil, sadece bitirmek için okumaya devam ettim.
Hasan Ali Toptaş’ın dilini sevenler için etkileyici olabilir ancak benim için bu kitap ne duygusal anlamda iz bıraktı ne de olay örgüsü açısından tatmin etti. Bitirdiğimde aklımda kalan duygu maalesef “boşa okumuşum” hissi oldu.