durmadan olay çıkarmaların; babandan miras kalan o korkunç tutkun, iğrenç ve aşağılık mektuplar yazma tutkun; uzun süreli somurtkan suskunluklarla açığa vurduğun alınganlık krizlerin ve sara nöbeti gibi birdenbire parlayan öfke nöbetlerinde görüldüğü gibi, duygularını zerrece denetlememen; tüm bunlar, gün geçtikçe artan isteklerine kaçınılmaz biçimde boyun eğmeme yol açtı.
Medusa'nın ölü kumları kitap yorumu 6.5 /10
Kitabın güzel bir konusu olsada ben kitabı pek sevemedim,Bunun aslında birkaç sebebi var ilk olarak benim artık çok sıkıldığım bir klişe var buda kurgunun içerisinde yer alan okul yada önemli bir kurum gibi yer alan bina ,Ben artık bu klişeden sıkıldım eğer ana karekterlerimiz çocuk değilse konunun sürekli bir okula bağlanması artık beni sıkmaya başladı,Bu klişeyi bin tane kitapta gördüğüm için benim ilgimi çekmiyor,Aslında güzel bir şekilde başlamıştı ama her fantastik kitapta olduğu gibi hadi şu okula gidinde eğitim alın kısmı gelmesi bütün hevesimi kırdı,Maral atmacanın diğer kitaplarınında bu olay işlenmişti,ötanazi okulunda da,yaralasardada bu şekilde bir bina konsepti vardı.
İkinci sevmeme sebebim karekterlerin çok çocuksu davranmaları , diyaloglar bana çok çocukça geldi,Seriye devam etmeyi düşünmüyorum çünkü sonuda klişe şekilde bitti ,
Okumaya yeni başlayan biri kitabı sevebilir ,Yani kardeşinize yada çocuğunuza alabilirsiniz kitabı seveceklerini düşünüyorum,Ama yaşı büyük biri için diyaloglar çocukça ve olaylar klişe