Hiçbir noktaya, hiçbir dünyaya ait olmadığımı söyledim. Çizgim mizgim, eksim artim, solum sağım yok, dedim meraklı salaklara. Yalnızca ben varım, bir imgeye, bir sözcüğe yansımış bir suret olarak,yalniz ben.
Işte bu kadar. Avara Kasnak.
Kendim de onlardan biri olduğum için mi bilmiyorum, oldum olası yitik insanlar çekmiştir ilgimi.
Yollarını yitirenler. Paralarını, pullarini yitirenler.
Evlerini barklarını. Eşlerini, dostlarını yitirenler.
Sevgililerini, karılarını yitirenler.
Çoluk çocuklarını yitirenler. Akillarini yitirenler.
Benim yitirebileceğim hiçbir şey yok.
Aslında hiçbir zaman olmadı.
Bir iki şeyim olsun istemedim değil.
Istedim.
Ama olmadı.
Bundan sonrası, hattâ şimdisi bile, avara kasnak.