İnsansın kusurlusun ve doğduğunda değil yaşamın başlangıcı kendini anlatabildiğinde. Sana neyin iyi geldiğini bir tek sen biliyorsun. Yalancı gülüşlere, sorgulayan bakışlara, sahte lakırdıya takılmak alır elinden seni. Duvarların duvarları, şüphelerin şüpheleri, çıkarların çıkarları, sanrıların sanrıları hepsini bir kenara bırak şimdi. Aynada, karşında kendin varken yalan söyleyebilir misin? Sen yine vazgeçme çocukluğundan; aklına ilk geleni ağzından çıkarıverdiğin zamanlardan.
Çocukken öğreniyoruz üzerini kapatmayı hatalarımızın. En uslu, en doğru, en hayırlı evlat olmanın karşılığında. Oysaki hatalarınla gerçeksin. Kendin olmanın önüne geçen herşeye itiraz etmeli.