Doğrusunu istersen insan küçük ve zavallidir. Bununla birlikte zavalliligimizi asla birine anlatmak ya da göstermek istemeyiz. Çünkü utaniyoruz, korkuyoruz, itiraf edemiyoruz.. Yalnız bu kadar da değil.. Ortaliktaki kosusturmadan dolayı birbirimizi dinleme fırsatı da bulamıyoruz.. Böylesi bir hirgur içinde birbirimizin canını yakıyor, birbirimizi uzuyoruz..
Biliyorsun, dünya değişiyor; umut, arzu, aşk, beğeni, ilişki kıssa ve kelime değişiyor. Bu şeyler o kadar değişti ki destanlar, masallar, cinler, cadılar, melekler de katledildi! Seytan da katledildi! Yani his, hayal ve manevi mutluluk katledildi. Her şey, her şey kuruşla hesaplanır oldu..