Onun da herkes gibi ‘cı’ ekiyle biten bir adı vardı elbet; o zamanlar kimse bunsuz yaşayamazdı. Ama o ne kralcı ne Bonapartçı ne şartçı ne Orleanscı ne anarşiciydi; o sahafçıydı.
Gillenormand Baha’nın gizli ıstırabını asıl arttıran şey, onu tamamıyla içinde saklayıp hiç belli etmemesiydi. Onun acısı, yeni icat edilen, dumanını da yakan fırınlara benziyordu.