Maalesef dünya ibadet ve kulluğumuzun önüne geçiyor; maddesi, makamı, rengi, şekliyle mıknatıs gibi kendine çekiyor bizi. Mülkün sahibinin Allah olduğu gerçeğini bilmemize rağmen, nasıl da dört elle sarılıyoruz, bizim deyip çıkıyoruz, Allah'ın emaneten verdiklerine.
Ya Rabbi! Senden uzak düştükçe yabancılaştık kendimize. Bilemedik ne kendi değerimizi, ne birbirimizin kıymetini. Beceremedik Hazreti insan olmayı. İnsanlıktan sınıfta kalıyor insanlık.