Acı, ömrümce yok saydığım aczimi haykırıyor. Diyor ki; acizsin, insansan hem bilge hem acizsin. Acı diyor ki; bilgeliğin sınırlarını zorladığın ölçüde kendi aczinin kuyularına düşeceksin. Birine anlam yükledikçe diğerinin kucağına düşeceksin.
İşte insan bir bakıyor; kendi içinde sesini sonsuza kadar kıstığı bazı duygular, muhattabının suretine taşınmış, oradan sana konser veriyor. Yansımanın da sesini kısamazsın ki.