Dünya, biz dönmesini istesek de istemesek de dönmeye devam ediyor. Ve ben de, milyonlarca insan gibi, genellikle alışkanlığın verdiği güçle, çoğalan, azalan, duraklayan ve sonra yoluna devam eden uzun bir kervanda yürüyor ve ilerliyorum. Bu kervanda hayat tamamıyla kötü değil. Hiç şüphesiz, farkındasınız bunun. İlerlemek her gün biraz zorlaşabilir, vahşi hayat kıyısız denizler gibi her şeyi silip süpürebilir; bizse ter dökeriz, boğazlarımız susuzluktan kavrulur ve bir noktada artık daha fazla ilerleyemeyeceğimizi düşündüğümüz o sınıra ulaşırız. Sonra güneş batar, hava serinler ve gökyüzünde milyonlarca yıldız parıldamaya başlar.