deaann
@aslisensa
53 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Bir gün daha, bir güncük daha yaşamak istiyordum!
Bir gün daha o boğucu çaresizliğe katlanmak için mi?
Peki, şu zevksiz, amaçsız çürük çarığa, pencerelerdeki şu kreplere ne demeli? Neden onları bir ip gibi dolayıp kendimi asmıyordum ki?!
O zaman hiç değilse bu göz bozan şeyleri bir daha görmem gerekmez, bütün bu tekdüze, yıpratıcı sefalet bitmiş olurdu- sonsuza kadar.
Sırf gündüz olmasını beklemek için lamba yakma düşüncesinde çok fazla umutsuzluk vardı - ince bir korku, böyle yaparsam sabahın erişilemez bir uzaklığa itileceğini söylüyordu bana.
"Seni salmıyoruz - sen bizimsin-sevinmeni istemiyoruz bu evde sevinç diye bir şey olamaz!"
İyi yürekli ihtiyarın bana öyle şefkatle bakışı karşısında beynime kan sıçrıyordu. Şefkatinin canımı ne çok yaktığını bilseydi keşkel