Bu dünyanın prangaları ve solunmaz havası her şeyi elimizden alır, kendimizi öldürme özgürlüğü hariç; bu özgürlük de, bunaltıcı ağırlıkların üstesinden gelen bir kuvvet ve gurur verir bize...
“Sen, ben için her şeyden evvel kendi kendimize dayanabilmek yetisi. Anadan, kocadan, tabiattan, sanattan, dosttan önce” diyorsun. Sade bir itirazım var buna. Hepsi kolay ancak “dosttan” dediğinin içinde sen de var mı olucan? Buna dayanamam ben. Ağız yapmıyorum Leylâ. Senin mecburun ve mahkûmun olduğum bir gerçek.
Sayfa 98 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Gözlerimi öptüğün bir gerçek mi? Onların dudaklarına lâyık olması için, ne yapayım bilmem ki, korkunç azaptayım. Öylesine, hülya, kutsal ve uzaksın ki... Allah kahretsin beni.
Sayfa 90 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu