“Yıldızlar çok kalabalıktı,benim de içimde kocaman bir boşluk vardı.Gece o boşluğu doldurdu ama bu diyara geldiğimde yıldızlar yok oldu.”
“Peki boşluk?”
“Bilmiyorum,artık onu da hissedemiyorum.” Dönüp bana baktı ve kim bilir neden,
gülümsedi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Biriyle tanışmak yeni bir yolda yürümeye benziyor, bazen ‘Ben bu yolda hiç tökezlemem.’ diye düşünüyorsun çünkü hep yokuş çıktıktan sonra dümdüz bir caddeye adım atmışsın.Kalabalığı bir saniye için benimsiyorsun sonra ayağın takılmasa da kalabalık üzerine geliyor, yolda yürüyebiliyorsun ama insanlarla baş edemiyorsun; insanlar itiyor, yol hiç bitmeyecek sanıyorsun ama yol hep bitiyor, sadece başka bir yola çıkan caddelerden geçiyorsun.Bazen,
şanslıysan kaldırımlarda dinleniyorsun.Bazı sokaklarda öyle güzel müzikler çalıyor ki tekrar tekrar oradan geçmek istiyorsun.”
“Bu duvarda bir resim astığımı düşün,sürekli orada ve sürekli orada olduğunu bildiğin bir resim.Bir iki gün sonra ona bakmaktan sıkılırsın.Yapman gereken şey o resmi oradan almak.”
4/10
9 günde okudu
·Okunma: 26 Mart 2024 00:00
·2024 2. kitabı
