Belki farkında olmasaydım, anlamasaydım her şey çok daha kolay olacaktı ama anlıyordum. Sadece anlıyordum. Dibinde bir canavarın yaşadığı o denizin yüzeyinde cesetler yüzdüğü için denize kızamıyordunuz, en azından ben bunu yapamıyordum.
Ediz Çağıran içimde öyle büyük bir yer kaplamıştı ki yokluğu, düşenin dibine kırk yıl sonra ulaşabildiği, içinde kan ve yanıklar bulunan cehennem vadisi Veyl gibiydi.
Geçmişimde kimse yoktu, hiç ilişki yaşamamıştım ama o bakışları aradığım gözler, o ruhu bulmak için kazdığım bedenler vardı.
Ve o bakışları, o ruhu bulduğum beden bir katile aitti.