bilir misin papatyaları çok severim.
yetinirim bu yüzden
topraktan gülümseyişleriyle.
gökten bahseder dururum hep
maviliğini paylaşacak kadar
aşık olmuştur denize.
şu karşımdaki tepe ise
yanıp tutuşur dağ olmanın hayaliyle.
deniz görmeyen kuş
gökyüzünün sevgilisidir kendince
ve her kanat çırpışı sebeptir yüreğine.
fotoğrafını çektiğim şu kırkayak
gülümser kameraya yıllardır bu anı beklemişçesine.
yaşar kelebek üç günlük ömrünü
ölümsüzlük ümidiyle.
ve ben, uyanmışım gölgeli bir güne
içimde ağlayan keman sesleriyle
yaşam bulurum bahaneme.
08.06.2020
"gençtim işte, şehrin o yatık raksından incinen yine bendim
gelip bana çatardı, o ruh tutuşturucu yalgın.
onunla ben,
hep sevişecek gibi baktık birbirimize.
bir kez öpüşebilseydik dünyayı solduracaktık."