("Kış"için hazırlık yapmak, o anda yaşanmakta olan "Yaz"ın tadını kaçırmaktır hem, Karınca da tıpkı Ağustos Böceği gibi tek bir yıl yaşar: öyleyse
niye onca çaba?...)
En sonda olacağımız da (belki) bir ötekinin
belleğinde kalmış, çok belli, ama o --öteki kişinin artık gözünün önüne bile getiremediği bir belli -belirsiz devinim tarzıdır -belki, sadece bir jest, bir el hareketi, bir adım atış biçimi,bir baş eğiş, bir dudak kıvrımı ...
Kalabildiğimiz tek yer,
ötekilerin bellekleridir -
belleklerde kalırız - ötekilerininkilerde...
Dostluklarımız sürmez sürdüremeyiz bir türlü dostluklarımızı; en çok önem verdiğimiz yanlarımız da olsalar.
Bir kopuş noktası gelir hep bir nokta gelir,
bakarız, zaten değişmiş ilişki; öteki, ötekiler,
yabancıdan da beter olmuşlar bizim için ...
Hep daha fazlasını isteriz
elimizdekinden daha fazlasını;
elde edebileceklerimizden daha fazlasını
-hep, daha, daha, daha da fazlasını sonunda,
elimizde olanı da yitiririz
-Elimizde olabilecek olanı da
elde edemez hale geliriz.