Aleyna
@asyll
42 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Heidegger gibi Schmitt de cemaat (Gemeinschaft) ve toplumu (Gesellschaft) birbirinden ayırır.Yalnız cemaatin politik bir enerji ürettiğini söyler. Buna karşın toplum sadece basit bir "birliktelik"tir (Assoziation).
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yani başarıya odaklı özne kendi kendisiyle rekabete girmekte ve yıkıcı bir kendini aşma mecburiyeti hissetmektedir.Başarı burada artık başkalarıyla kıyaslanarak ölçülmez. Amaç artık Ötekiler'i geçmek veya yenmek değildir. Mücadele Kendi'ne dönüktür
artık. Ama insanın kendini yenmesi, kendini geçmesi çabası ölümle sonuçlanır. Kendiyle rekabet, kendi gölgesini geçme isteğine benzer ve ölümcüldür.
...Ancak Ben, erişilemez İdeal-Ben karşısında kendini eksikli hisseder, bir kaybeden olarak görür, suçlamalara boğar.Reel-Ben ve İdeal-Ben arasındaki boşlukta bir özsaldırganlık oluşur.Ben, kendisiyle kavga etmeye başlar, kendisiyle savaşır.Kendini tüm dış baskılardan kurtarmış sayan olumluluk toplumu,yıkıcı obsesyonlar arasında kaybolur. Burnout ve depresyon gibi psişik hastalıklar ki 21. yüzyılın başat hastalıklarıdır, hep kendine yönelmiş bir saldırganlığın izlerini taşır. İnsan kendine şiddet uygular ve kendini sömürür. Dışsal şiddetin yerini içeride üreyen bir şiddet almıştır ki ilkinden çok daha ölümcüldür, zira bu şiddetin kurbanı kendini özgür zannetmektedir.
Başarıya ve performansa odaklı çalışan, yorgun, depresif özne kendinden bıkmıştır. Kendinden yorulmuş,kendinden ve kendiyle savaştan bitkin düşmüştür.Kendinden çıkmayı, dışarıda olmayı, kendini bırakıp Öteki'ne, Dünya'ya açılmayı beceremez, saplantılı bir biçimde kendine odaklanır ve
bu paradoksal olarak Kendi'nin içinin oyulmasına ve boşalmasına yol açar. Farenin çemberde dönmesi misali, sürekli Kendi etrafında dönen özne, sonunda tükenecektir.
"Bir karakter bozukluğu olarak narsisizm, insanın kendine derin sevgisinin tam zıddıdır. Kendine dalmak ödüllenme sağlamaz, acı
verir. Kendi ve Öteki arasındaki sınırın silinmesi, Kendi'nin hiçbir zaman yeni, 'farklı' bir şeyle karşılaşmayacağı anlamına gelir.
Narsisist birey, yeni ve farklı olanı, onda Kendi'ni bulana kadar mas edip dönüştürür ve bu Öteki'ni veya Farklı Olan Şey'i önemsiz hale getirir. Narsisist tecrübe değil bir yaşantı peşindedir karşısına çıkan her şeyde kendini yaşamak ister.İnsan Kendi'nde boğulur..."
...Hep Ben'in sahiplenmesine izin vermeyen
Öteki'nin izini sürmektedir. Bu anlamda, ruhsal hastalığın tedavisi de, O'nun Ben tarafından tamamiyle sahiplenilmesinde yatar. Melankoliyi de Ben'in içinde yuvalanan ve onu değiştiren Öteki'ne bağlar. Yas gibi melankoli de sevilen bir nesneden feragat etmekle başlar. Libidoyu yitirilen nesneden kopartan ve böylelikle yeni nesneyi işgal eden yas ve yas tutma eylemine karşın,
melankolide nesne içselleştirilir. İşgal enerjisi zayıftır ve nesneden kolaylıkla vazgeçilir ama serbest kalan libido yeni bir nesneyi işgal etmez. Daha ziyade nesneyle narsisistik bir özdeşleşme yaşanır: "Nesne seçilmişti, libido belli bir kişiye bağlanmıştı;
sevilen kişi tarafından hakiki bir rencide ediliş veya hayal kırıklığının etkisiyle, bu nesneyle ilişkide bir sarsılma meydana geldi. Libidonun bu nesneden çekilip yeni birine kaymasının getirdiği normal bir başarı duygusu yaşanmadı.Nesne yeterince güçlü
işgal edilmemişti, ondan vazgeçildi ama serbest kalan libido,başka bir objeye kaymak yerine Ben'e geri çekildi. Fakat orada
herhangi bir işe yaramadı, Ben'in vazgeçilmiş nesneyle özdeşleşmesine yol açtı.Bu şekilde Ben ve sevilen kişi arasındaki çatışma... Ben eleştirisi ile özdeşleşmeyle değişen Ben arasındaki bir çatışmaya dönüştü."Ben'in ikircikli bir ilişki kurduğu ve sonra vazgeçtiği nesne, Ben'in bir parçası haline gelecek biçimde içselleştirilir.Vazgeçilen objeye, yani Öteki'ne yönelen eleştiri, böylelikle bir benlik eleştirisi haline gelir.Kendine yöneltilen suçlamalar ve aşağılamalar aslında artık Ben'in bir parçası haline gelmiş Öteki 'ne yöneltilmektedir.