Çoğu zaman ideallerimiz yolunda, çalışarak edindiğimiz şeyleri bile feda etmekte duraklamıyoruz. Böylece, en azından o kişi mutlu oluyor. Bizim elimizde mutluluğun gölgesi bile kalmıyor ama kendi varlığımızı o mutlu kişide bulmea beklentisine giriyoruz.
Ah! Böyle yarı uykulu halde onu yanımda aradıktan sonra iyice uyanıp da yanlızlığımı anladığım zaman, kalbimden gözyaşlarımın pınarı taşıyor ve önümde beliren geleceğin karınlıklarına karşı haykırarak ağlıyorum.