Ölümü göze almakla elde etmek istediğimiz bir şey vardı bizim de, savaşırken.. savaştan sonra baktık ki, onlar için savaşmamıșız. Düpedüz aldatılmışız. İşte insanın zoruna bu giden bu oluyor.
Biliyor musun, korkaklık da bulaşıcıdır, yiğitlik de. Hepimiz yiğitleșmiștik. Ölüm vız geliyordu herkese. Ama savaş içinde oluyor bu tabii. Çünkü ölmeyi düşünüyorsun, çünkü kolayca ölünüyor. Ölmek barış zamanında zor oluyor. Çünkü ölmeyi düşünmeye başlıyorsun o zaman, bir de elde etmek istediğin şeyler söz konusu. Savaşırken bir şey elde edeceğine inanıyorsun ölmekle, barış zamanındaysa bu yok işte. O zaman savaşta ölmek kolay oluyor, barıştaysa zor,
Beklemek burada bir umut değil, endişedir, herkes kendi endişesinin bulanık çalkantısında döneniyor, zamanın küçük aralıkları, dar aralıkları bir bir geçip gidiyor - zamanın aralıkları mı, yani boş bıraktığı, yok bıraktığı, işlemeden bıraktığı aralıklar, ihmal edilmiş geçitler? -