“Doğru,” dedi Albay. “Evet. Ortada hiç neden yokken sinirlenmesinden bıkmıştım. Huysuzlaşması ve trajedisisinin o lanet, bunaltıcı ağırlığına göndermeler falan yapmasından. Ama sorunun ne olduğunu asla söylememesi, üzgün olmak için tek bir lanet sebebi bile olmaması… Bence bir sebebin olması gerekir. Kız arkadaşım beni terk etti, bu yüzden üzgünüm. Sigara içerken yakalandım, bu yüzden sinirliyim. Başım ağrıyor, bu yüzden asabiyim. Onun hiçbir zaman bir sebebi olmadı, Tıknaz. Onun dramasına katlanmaktan öyle yorulmuştum ki. Ve gitmesine izin verdim, Tanrım.”
