Diyorlar ki herkes düşüncelerini ifade edebilsin, hiç kimse düşüncelerinden dolayı cezalandırılmasın. Düşünceleri iyi düşünceler, kötü düşünceler diye peşin bir ayrıma tâbi tutmayalım. Hepsinin ortaya çıkmasına fırsat verelim. Bu sözler kulağa hoş geliyor. Ancak hemen akla bir soru takılmadan olmuyor: Düşünceler serbest olsun dileği de bizatihi bir düşünce mi? Öyle ise onun zıddını da düşünce saymamız lâzım.
"Bizim eve gel, sana şeker vereyim." şarkısının önemi yaşadığımız günler bakımından şöyle ifade edilebilir: Bu şarkıyla yetişen ve yaşıtlarını şekerle aldatmayı ilke edinmiş Amerikan çocukları büyüyünce siyaset sahnesine çıkıp ulusal çizgilerini yakın uzak herkese "Bizim kafese gir, sana insan hakları vereyim." şarkısı söyleyerek belirliyorlar.
Eski ben'i usulca uyandırıyorum ve soruyorum: Bu kalabalık, debdebeli ve karmaşık şehirde, sen bu sabahtan itibaren "ben" olduğuna göre, lütfen söyler misin ben artık kimim?