b.
@atomikcilek
6 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Günün kalıntıları, çalıların arasına döküldükten sonra geriye kalan gerçekliktir. Geçmiş zamanda yaşadığımız aşklar ve nefretlerden geriye kalan gerçekliktir. Ben gerçeklik karşısında, yazarın diğer insanlardan daha fazla yaşama fırsatını bulduğunu düşünüyorum. Onu bulmak, toplamak ve hepimize ulaştırmak yazarın görevidir.
insanların hepsinde öyle sonsuz bir canlılık var ki sanki ölümsüzler, gerçek bir ölümsüzlük anlamında değil belki, ama şu anki hayatlarının derinliğinde. Onlardan öyle korkuyorum ki!
aşk senin, benim için bıçak olmandır, kendimi içten içe kanırttığım.
Ayrıca sen kendin söyledin: "Nemáte síly milovat." (Onların sevmeye gücü yok.) Bu "hayvan" ile “insan" arasında yeterli bir fark sayılmaz mı?
Tek başına yaşadığı eksikliğe her an katlanmak zorundadır insan, iki kişilik eksikliğe ise katlanmak zorunda değildir. Gözler, insan onları söküp çıkarsın diye yok mudur, ya da kalp aynı şekilde? Hem o kadar kötü de değil, bu abartı ve yalan, her şey abartı, yalnızca özlem gerçek, onu abartamaz insan. Ama özlemin gerçekliği bile kendi gerçekliği değildir; daha çok geri kalan her şeyin yalan olduğunun ifadesidir. Kulağa çar-pık geliyor, ama böyle.