Kişinin oluşturucu öğesi süredir ve sonsuz ölüm de bütün yaşamın diyetidir. Biz, ölecek olanı seviyoruz, kendimizi ölümlü ve tehdit altında hissettiğimiz için seviyoruz. Tanrı bizi sevmiyor ve bir sevgi nesnesi değil, mistisizm özünde narsisizmdir. Kişisel tanrı ise saçmalıktan başka bir şey değildir. Yoksulların teselli bulma ihtiyacı kendi alçalmalarının kanıtıdır, yoksa varsaydıkları figürlerin gerçekliğinin değil.