Derin bir hüzün sardı ruhumun yüzünü,sesinde de belirdi bu."Gidelim buradan ",dedi,"yıkanabileceğimiz ıssız ve saklı bir yer yok.Bu rüzgarın altın saçlarımı dağıtmasını yada temiz göğsümü çıplak bırakmasını istemem.Işığın çıplak kutsallığımı ortaya çıkarmasına da izin veremem.
Bir tilki gün doğarken gölgesine baktı ve şöyle dedi:"Bugün öğle yemeğinde bir deve yiyeceğim. "Ve bütün sabah deve arayıp durdu.Ama öğle güneşi yükseldiğinde gölgesini gördü yeniden-ve seslendi kendi kendine :"Bir fare işimi görür. "
Özgürlüğü ve huzuru buldum meczupluğumda;yalnızlığın özgürlüğünü ve anlaşılmamış olmanın huzurunu.Çünkü bizi anlayanlar içimizdeki bir şeye de egemen olurlar.