Silent Cry
@autumnspirit
Bir insana bir insan herhalde yeterdi.
Fakat o da olmayınca?
|| Sabahattin Ali
İstanbul
2004
11 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sana geldim kapın kırıktı. Duvarların birbirine çok yakındı. Sana geldim, dört köşeli bir parantezin içinde kayıptım. Kartlarımı açtım, gözlerinin içine baktım, bir şeyler söyledin, yalandı. Ne söylersen söyle sana güveneceğim ortadaydı. Gitmekten bahsettin, gitmekten bahsettin, gitmekten bahsettin, aklım almadı. Duran bu kadar yalanın içinde bu kadar gerçek gidebilen tek şey sen olabilirdin. Aklım durur mu? Başımda kalmadı. Senin için kıyafetler bakmıştım, yemekler bakmıştım, denizler bakmıştım, yollar bakmıştım, fallar bakmıştım, senin gözlerinle aynalara bakmıştım. Sen benim babaannemin başörtüsüne yapışık sakızdın, sen benim alışveriş yapmadığım hâlde selam verdiğim bakkal amcaydın, kırdığım ilk bardaktın, takımı bozduğum için annemden yediğim ilk dayaktın, sen 91. dakikada yediğim goldün, kendimden gizli gizli içtiğim biraydın, sigaraları yarım attığım sokaktın, takip ettiğine inandığım sesin, bir cenaze evindeki kalabalık, mezardaki yalnızlıktın. Sana geldim, kalbim kırıktı.
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu, kim
uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık
etmiş olmasalardı eğer!!
Düşünerek yankı ve uçurum yarattım kendime. Derinleşerek kendimi çoğalttım.
Sayfa 142
... Ve mutluluk oyunu oynayan yoksul çocuklar gibi, ekmek kırıntılarına pasta diyerek yaşarız.
Sayfa 105