Sıla
@avcisila
Yaşamak, her şeye rağmen güzel.
Ve güzel yaşamak, her şeye rağmen...
Şu anda okuduğu kitaplar
Anne ve babaların işlenmemiş travmalarına ilişkin kalıtsal duyguları, içlerinde yaşayan hayaletlerdi; söylenmeyenlerin ve konuşulmayanların hayaletleri.
Miras aldıklarımız, tam anlamıyla canlı olmayan ama aynı zamanda ölü de olmayan bu "hayalet" deneyimlerdir. Gerçekliğimizi görünür ve gerçek yollardan istila ederler; arkalarında iz bırakarak hayatımıza girerler. Bir şeyleri bilir ve hissederiz ancak kaynaklarını her zaman tanımayız.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Klinik çalışmamızda, travmatik deneyimin gelecek neslin ruhunu nasıl işgal ettiğini ve kendisini esrarengiz, çoğu zaman da şaşırtıcı şekillerde gösterdiğini görüyoruz. Sevdiğimiz insanlar ve bizi yetiştirenler içimizde yaşarlar; onların duygusal acılarını hissedip anılarını hayal ederiz, bize açıkça aktarılmayanları biliriz ve bunlar hayatlarımızı her zaman anlamadığımız biçimlerde şekillendirir.
Peki ya hatırlayamadığınız şey, tüm çabalarımıza rağmen aslında hatırlanıyorsa?
Her ailenin bir travma öyküsü vardır. Her travma aile içinde benzersiz bir şekilde tutulur ve henüz doğmamış bireyler üzerinde duygusal izini bırakır.
"Travma zihinlerimiz ve bedenlerimiz aracılığıyla iletilir, ancak dayanıklılık ve şifa da öyle."