Sıla
@avcisila
Yaşamak, her şeye rağmen güzel.
Ve güzel yaşamak, her şeye rağmen...
Psikolojik Danışman
Lisans
122 kütüphaneci puanı
391 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ama insan, nefessiz kalmadan nefesin, hapsedilmeden özgürlüğün, ölümle yüzleşmeden yaşamın kıymetini bilemiyordu.
Reklam
Bu kitabı okumadan büyümemeli hiçbir çocuk!
“Diyarın birinde göğsü kınalı bir serçe varmış. Ne zaman gök gürlese yere yatar ve ayaklarını gökyüzüne doğru kaldırırmış. Bir değil, iki değil, üç değil… Bir gün göğsü kınalı serçeye sormuşlar, “Neden böyle yaparsın?” diye; Demiş ki kınalı serçe…”
Topkapı Sarayı’na gittiniz mi hiç? 360tr.com/topkapi-sarayi-... Onu görme, gezme şansınız oldu mu? On sekiz binden fazla el yazması kitap… Peki, orada yaşamak ister miydiniz? Tarihin akışının orada devam ettiği anda, orada büyümek, Osmanlı İstanbul’una orada şahitlik etmek, Osmanlı saray hayatını tanımak, Milli mücadele yıllarını, değişen toplumu, yeşeren ümitleri, Cumhuriyetin kuruluş heyecanını oradan görebilmek… Ne büyük talih değil mi? Ya da ne büyük talihsizlik… Hayata baktığın pencere öyle önemli ki! Bazen şehzade olarak doğamazsın, ama şamaroğlanı olarak yaşadığın hayatı şehzade olsan yaşayamazsın.
“Sevenim çok ama kimse sarılmanın ne olduğunu bilmiyor.”
“Ömür boyu sorumlusun, gönül bağı kurduğun her şeyden,” der 
Küçük Prens, “gönül bağı” ne kadar önemli değil mi? Kan bağındaki zorunluluk yok ama gönlünle bağlanmışsın bir kere kaçışı da yok. “Gözlerimin içine baktı, bir süre sustu, sonra Seni benden alacaklar diye korktum,” dedi. Kimsesi olmayan bir Lala’nın şehzadeden çok bağlandığı, çocuğu bildiği şamaroğlanına bağı bazen gönül bağı, ya da bir şamaroğlanının evi bildiği, vatanı bildiği, herkes gitse de bırakıp gidemediği Topkapı Sarayı’na bağlılığı, “Sonra herkes gitti. Biz bir avuç insan kaldık Topkapı Sarayı’nda. Bir avuç insan ve eşyalar ve anılar ve tarih ve gökyüzü…” Herkes gider, sen gidemezsin bazen. “Bazı insanlar kopamaz kök saldığı topraklardan... Dedem öldü, ninemi alıp getiremedik mesela evimize.” Gidebilmiş miydi 
Gazap Üzümleri'nde Joad Dede. Gitmek ölüm
Küçük Prens, “gönül bağı” ne kadar önemli değil mi? Kan bağındaki zorunluluk yok ama gönlünle bağlanmışsın bir kere kaçışı da yok. “Gözlerimin içine baktı, bir süre sustu, sonra Seni benden alacaklar diye korktum,” dedi. Kimsesi olmayan bir Lala’nın şehzadeden çok bağlandığı, çocuğu bildiği şamaroğlanına bağı bazen gönül bağı, ya da bir şamaroğlanının evi bildiği, vatanı bildiği, herkes gitse de bırakıp gidemediği Topkapı Sarayı’na bağlılığı, “Sonra herkes gitti. Biz bir avuç insan kaldık Topkapı Sarayı’nda. Bir avuç insan ve eşyalar ve anılar ve tarih ve gökyüzü…” Herkes gider, sen gidemezsin bazen. “Bazı insanlar kopamaz kök saldığı topraklardan... Dedem öldü, ninemi alıp getiremedik mesela evimize.” Gidebilmiş miydi Gazap Üzümleri'nde Joad Dede. Gitmek ölüm
"Zavallı Türkçe! Ne güzelsin ve ne kadar şuursuz, cahil, cüretkâr evlatların var; seni berbat ediyorlar."
Hepimiz yetiştiğimiz ortamların, karşılaştığımız olayların sonucunda bugüne geldik. Bu açıdan geçmişte olanlara dönmek istemeniz çok anlaşılır. Ancak geçmişi anlamak, bugün yaşadığınız sorunların üstesinden gelmenizde sadece kısmi bir rol oynayabilir. Geçmişin etkisini asıl sürdüren sizin bugün nasıl düşündüğünüz, hissettiğiniz ve davrandığınız. Bu yüzden sorunların bütünüyle üstesinden gelebilmek bugün hangi durumlarda nasıl hissettiğinize, bununla baş etmek için ne yaptığınıza, hangi düşüncelerinizin davranışlarınızı etkilediğine bakmamızla mümkün olacak. Değiştirebileceğimiz şeyler şimdi ve burada, geçmişi değiştirmek mümkün değil. Bu kulağınıza nasıl geliyor?
Reklam