Ceza çekmenin insanı arındırıp temizleyen bir yanı vardı. İnsanın hakkaniyetli bir Tanrı’ya ettiği dua ‘’Günahlarımızı bağışla,’’ değil de, ‘’Yaptığımız kötülükler için bizi cezalandır,’’ olmalıydı.
Gerçi evlilik denilen şey yalnızca bir alışkanlık; kötü bir alışkanlık. Yine de insan kaybettiğinde en kötü alışkanlıklarını bile özlüyor; hatta en çok onları özlüyor. Alışkanlıklar insanın benliğinin ayrılmaz bir parçası.