Yıllar evvel dost olan ve daha sonradan dağılan bir arkadaş grubunun cenaze nedeniyle bir araya gelmesi üzerinden Orta Doğu bölgesinin karmaşasına üstü kapalı da olsa epey değiniyor yazar. Tabi dikkatimi çekiyor mükemmel insanlar, mükemmel düşünen, konuşan, iş yapan. Her alanda zihnen ve bedenen mükemmel insanlar hep Doğu’da. Yaşanan karmaşa, huzursuzluk, ekonomik olarak kötü durumlar da hep burada. Bunun nedeni peki? Biz biliyoruz, bazı yazmadıklarımız var açık açık. Peki, dünya standartlarında bir yazar neden dile getirmemiş bunu. Hadi bizi anladık, hayalci olmayalım bir cümleyle bütün dünyayı etkileyemeyiz ama dünyaca ünlü bu Doğu yazarları da bu cümleleri kurmuyor. Neden? Evet, bir sorun var burası tamam ama çözümü ve bu sorunun nedeni neden yazılmıyor yahut yazılamıyor. Bu işte bir terslik var.
Aslında bir dostluk ve buna olan özlem de işlenen konular arasında. Hemen şu soruyu yöneltmeli, eskiden dost yahut yakın arkadaş olduğunuz insanları özlüyor musunuz? HAYIR. Çünkü ben bu zamana kadar hep bu tarz insanların yanında oldum, destek oldum gibi cümleler de yazmaya gerek yok. Omuzlarındaki yükler hafiflediğinde maddi manevi orada olduğumu bilen insanların sırtımdan inmediklerini defalarca gördüm, bu yaz beni epey değiştirdi diyebilirim. Kişisel olarak algılayan aveller olabilir, olmasın. İnsan tek başına ayağa kalkmayı öğreniyor ve bu da çok iyi. Yani bunda katkısı olanlara teşekkür bile borçluyum. Ki zaten insanın eski dostları olduğuna inanmam ben. Eskimeyen dostluklara inanırım.
Hepimize iyi okumalar dilerim..
