Tanrının ne bir oğlu olduğuna, ne de bir oğula ihtiyacın insanı Tanrıya ulaştırıp esenliğe kavuşturacak biricik yol sayılacağına inanmaktayım. Dindarlığa sempatiyle bakmama karşın, tek gerçeklik iddiasıyla öne çıkan otoriter teolojileri (tanrıbilim) hep soğuk karşılamışımdır.
İleri bir aşamaya ulaşmış insanların politik düşüncesinde doğalcılığın (naturalizm) varlığı sona ermiş, geçmişe karışmıştır; oysa dinlerde herkesin kendi dininin tek geçerli din olduğuna ilişkin o çocuksu inanç, hâlâ egemenliğini sürdürmektedir.