Araştırmalarını biraz daha ileri taşıdığında Jason, sürekli sevgi durumunda kalmanın insanı pek çok hastalığın kökeninde yatan tıkanmış enerjilerden kurtardığını gördü.
Kısacası, günlük hayatta içinde bulunduğumuz iki hâl söz konusu: 'korku' ve 'sevgi. 'Korku bir körlük ve otomatizm hâlidir; 'sevgi" ise bir bilinç, sonsuzluk ve birlik hâlidir. 'Sevgi' sadece şimdide ortaya çıkar ve sunacağı çok şey vardır. 'Korku' ise ya geçmişin etkisindedir ya da gelecekte yaşanabilecek bir yoksunluğun kaygısındadır. 'Korku' hiçbir şey değildir, sadece zihnin bir uydurmasıdır.