“İnsan yalnız olmayı sevmez. Çiçeğin açmak için nasıl güneşe ihtiyacı varsa insanın da gelişmek işin başka insanların sıcaklığına ihtiyacı var. Yalnızlık insana zor gelir, yalnız kalan insanın canı sıkılır.”
Yazarın okuduğum ilk kitabı oldu. Kısa, öz, dilinin sadeliği ile bir çırpıda okunacak gibi gözükse de derin bir kitap. Yalnızlığı sevmek ve yalnız kalmak zorunda olmanın sıkıcılığını muazzam bir ikilemle anlatmış.