Çırılçıplak bir ağacım ben de.Derim, uzuvlarım, yüzüm dağılıp dökülüyor.Her gün bedenimin bir başka parçası beni terk ediyor.Ne var ki ağacın aksine ben kaybettiklerimi geri almayacağım.Tomurcuklanacak bir ilkbahar yok benim için.Bugün yitirdiğim her şeyi sonsuzadek yitiriyorum.
Eğer bir çelişki arıyorsam kendi içime bakmam yeterli, yalnızlığı sevdiğimden bahseder ama hep yaslanacak bir omuz olsa ne hoş olurdu diye yakınırım.Biz insanlar biraz...
