“ARİSTOFANES SÖYLENCESİ
Tarihöncesi çağlarda, insanlar dört elli ve dört ayaklı, yuvarlak yaratıklardı; gövdeleri bir daire oluşturuyordu. Zıt yönlere bakan iki suratlı bir kafaları vardı. Bu insanlar çok arsızdılar; tanrılarınsa böyle bir küstahlığa tahammülü yoktu. 0 yüzden Zeus ceza olarak onları ortadan ikiye ayırıp, her iki yarıyı birbirini aramaya mahkûm etti. İnsan diğer yarısını bulduğunda, “çift, aşk, arkadaşlık ve yakınlıktan sarhoş" oluyordu... Bu buluşma ve birbirinin kollarında eriyip gitme hali, bu ikiyken bir olma durumu “atalarımızdan kalma o ihtiyaç"ın tam ifadesidir...Bunun nedeni, insan doğasının bir zamanlar tek, bizimse bir bütünolmamızdır. Bu bütünlük arayışına aşk denir.”