Benay
@aybenay
Pro captu lectoris, habent sua fata libelli.
222 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Artık doğrudan fiziksel cezalandırma yoktur, acı verme sanatında belli bir ihtiyat, daha incelikli, daha az gürültü ve gösteriş sergileyen bir acı oyunu... - şiddete uğramış, işkence görmüş, sakatlanmış, yüzünde ya da omuzunda yanık izleri taşıyan, canlı ya da ölü, göz önünde sergilenen beden birkaç onyıl içerisinde ortadan kalkmıştır. Cezai baskının ana hedefi olarak beden ortadan kaybolmuştur."
Reklam
Puan vermedi·293 syf.·
5 günde okudu
·Okunma: 17 Mart 2026 01:12
·2026 8. kitabı
“Tanrı onu yanına istedi, diyor rahip bir gün ayinden sonra, Agnes'ın elini tutarak.
Agnes hırlayacak gibi, adama vurmamak için kendini zor tutarak hırsla rahibe dönüyor. Ben de yanımda istiyordum, demek istiyor, Tanrı sırasını bekleseydi. Ama bir şey demiyor.“
“Ölüme ‘göçüp gitmek’ diyen ya da ‘huzur içinde’ ölündüğünü düşünen her kimse, diye düşünüyor Eliza, hiç ölüm görmemiştir. Ölüm vahşi bir şey, bir savaş. Vücut duvara tutunan sarmaşık gibi hayata yapışıyor ve onu kolay kolay bırakmıyor, bırakmamak için savaş veriyor.”
“Agnes kendini istenmeyen, uygunsuz, fazla esmer, fazla uzun, gereğinden fazla itaatsiz, dik başlı, sessiz, garip biri gibi hissederek büyüyor. Ona yalnızca tahammül edildiğini; can sıkıcı, işe yaramaz, sevilmeyi hak etmeyen biri olduğunu; evlenmek istiyorsa kendini bütünüyle değiştirmek, bastırmak zorunda olduğunu hissederek
büyüyor. Aynı zamanda insanın olmak zorunda olduğu kişi olabildiği için değil, olduğu gibi, koşulsuz şartsız sevilmesinin nasıl bir şey olduğunu hatırlayarak büyüyor.”
Reklam