Aybüke
@aybukeeycl
Şu anda okuduğu kitap
Kimseyi sevmeye cesaretim yok.
Reklam
Derler ki, müzik güzelse, verdiği tat bütün duygulara ayak uydurur. Mutlu insan, melodilerde mutluluğu, hüzünlü insan hüznü bulur.
En güzel yıllarımı heba etmişim! Artık bunun farkındayım ve fark etmiş olmaktan acı duyuyorum.
Neden sanki büyü yapılmış gibi, bilinmeyen bir baskıyla nabız hızlanır, hayalperestin gözlerinden yaşlar fışkırır, solgun, nemli yanakları ağrır ve bütün benliği karşı konulmaz bir haz duygusuyla dolup taşar? Neden bütün o uykusuz geceler sınırsız bir neşe ve mutlulukla dolu bir anmış gibi geçer, neden şafak vakti günün pembemsi ilk ışıkları pencereden içeri girip kasvetli odayı bizim Petersburg’umuzdaki gibi o inanılmaz, mucizevi ışıkları ile aydınlattığında hayalperestimizin bitkin ve yorgun kendini yatağa atıp marazi, çarpılmış ruhu bu düş nöbetiyle tükenmiş vaziyette, kalbini yakan o tatlı sızı eşliğinde uykuya dalar?
Nasıl oluyor da böyle bir göğün altında türlü türlü suratsız, kaprisli insan yaşayabiliyor?
Reklam