Bazı sorunlar çözmeye çalışınca değil de, üzerine düşünüp dertlenmek vazgeçince kendiliğinden çözülüyor gibiydi. Bir problem çözme tekniği olarak, oluruma bırakmak! Bunu okulda neden öğretmemişlerdi ki?..
Amerikalı olsaydım, ağzımı geviş getirir gibi yayarak, awesome, diye minik bir çığlık atardım. Fransız olsaydım, fikrim sorulmadan alınan bu mühim kararı Liberté, Egalité, Fraternité çerçevesinde tartışmaya açardım. Japon olsaydım, öndeki cama yapışır, konuşanın fotoğrafını çekmeye çalışırdım. Ama hiçbiri değildim. Pasaportumun bana verdiği yetkiye dayanarak susmayı tercih ettim…